....WOW!!!!~ to było straszne!!
Dzisiaj wracałam ze szkoły (jechałam autobanem z Asią ) i zachciało jej się pić. Ja jako uczynna koleżanka otworzyłam plecak i zaczęłam szukać butelki z wodą. Podniosłam się i usłyszałam "łup". Pomyślałam że pewnie plecak się zamknął tak głośno więc większego wrażenia to na mnie nie zrobiło. Wszystko fajnie, idę po schodach i nagle...chwila grozy : GDZIE DO CHOLERY JEST MOJA KOMÓRKA!!!~" sapiąc z nerwów, prawie się zabijając zleciałam na dwór. No ale nic mi nie da szukanie jej. Więc blada jak ściana przypomniałam sobie to "łup" na przystanku. No i pies pogrzebany. Nie ma. Finito. Koniec z kochaną komóreczką z 12 mb pamięci, firmy sony ericsson. Przykro mi. Z łzami w oczach lecę do domu, łapię telefon i dzwonię do mamy. Wyżaliłam się (a pierwsze słowa brzmiały: "muao! żgubjiłam komórke!~") i odłożyłam telefon. I nagle!!!~ SŁYSZĘ WIBRACJE! *bzz**bzzz* myślałam że to inny telefon, ale nie. Zbliżam się do plecaka....otwieram go....wyjmuję sweter....I co się okazuje? Że moja kochana S.E leży sobie w plecaczku. Zaczęłam się śmiać jak wariatka. Ale jestem ucieszona....łach....

O________________o
p.s. z błędy przepraszam...wiecie...te nerwy

p.s2. sorry everyone...i can't tell you what happened in english...I feel bad (i'm nervous) >_<